بر اساس معیارهای سیستم هماهنگ جهانی طبقه بندی و برچسب گذاری مواد شیمیایی سازمان ملل (UN GHS)

حمل و نقل
طبقه بندی سازمان ملل (UN)
طبقه مخاطره سازمان ملل: 6.1; گروه بسته بندی سازمان ملل: III 

حالت فیزیکی؛ ظاهر
مایع بی رنگ. 

خطرات فیزیکی
این بخار از هوا سنگین تر است. 

خطرات شیمیایی
با گرمادهی تجزیه می شود. این امر دمه (فیوم)های سمی و خورنده شامل برمید هیدروژن و مونوکسید کربن (ICSC 0023 را ببینید) تولید می کند. به شدت با اکسیدان های قوی، بازهای قوی و برخی از فلزات مانند آلومینیوم، منیزیم و پتاسیم واکنش می دهد. این امر خطر انفجار و آتش سوزی ایجاد می کند. به برخی شکل های پلاستیکی، لاستیک و پوشش ها حمله می کند.  

فرمول: CH₂Br₂
جرم مولکولی: 173.8
نقطه جوش: 97 درجه سلسیوس
نقطه ذوب: -52.7 درجه سلسیوس
چگالی نسبی (آب = 1): 2.5
حلالیت در آب در 15 درجه سلسیوس: g/100ml 1.2 (متوسط)
فشار بخار در 20 درجه سلسیوس: kPa 4.7
چگالی نسبی بخار(هوا=1): 6.0
چگالی نسبی مخلوط بخار/هوا در 20 درجه سلسیوس (هوا=1): 1.2
ضریب تقسیم اکتانول/آب (به صورت log Pow): 1.88 (برآورد شده)
چسبناکی: 0.39 mm²/s در 25 درجه سلسیوس
دمای اشتعال خودبخودی: 515 درجه سلسیوس  

مسیرهای مواجهه
این ماده می تواند از طریق استنشاق، از طریق بلعیدن و از طریق پوست جذب بدن شود. 

اثرات مواجهه کوتاه مدت
ماده برای چشم ها، پوست و مجرای تنفسی کمی تحریک کننده است. در صورت بلعیده شدن ممکن است باعث استفراغ و منجر به پنومونیت ناشی از آسپیراسیون شود. این ماده ممکن است باعث اثراتی بر سیستم عصبی مرکزی، خون و قلب شود. مواجهه می تواند باعث مسمومیت با مونوکسید کربن شود. این امر ممکن است منجر به عملکردهای مختل شود. اثرات ممکن است به تأخیر بیفتند. مواجهه در غلظت های بالا می تواند باعث عدم هوشیاری یا مرگ شود. 

خطر استنشاق
تبخیر بسیار سریع این ماده در 20 درجه سلسیوس منجر به آلودگی زیان آور در هوا می گردد. 

اثرات مواجهه طولانی مدت یا مکرر
تماس مکرر یا طولانی مدت با پوست ممکن است باعث درماتیت شود. این ماده ممکن است باعث اثراتی بر سیستم عصبی مرکزی، کبد، کلیه ها و ریه ها شود.